Category "Aktualności"

Serdecznie zapraszamy do uczestnictwa w kolejnym spotkaniu Klubu Zdrowia w Zgierzu, które odbędzie się 15 kwietnia (środa) o godzinie 17.30 w Centrum Kultury Powiatu Zgierskiego, przy ul. Długiej 42.
WSTĘP WOLNY.

Program pt. „Co starożytni wiedzieli na temat zdrowia?”, poprowadzi: Grzegorz Korczyc, terapeuta uzależnień od nikotyny, pedagog, wykładowca akademicki, biblista, promotor zdrowego stylu życia.

Serdecznie zapraszamy.

Serdecznie zapraszamy do uczestnictwa w wyjątkowych „Spotkaniach z archeologią”, które odbędą się 13 i 14 kwietnia 2026r. w Centrum Kultury Powiatu Zgierskiego, przy ul. Długiej 42 o godzinie 17.30.

WSTĘP WOLNY.

„Spotkania z archeologią” obejmują cykl dwóch wykładów, które poprowadzi Dr Paweł Szkołut.
Prelegent uzyskał doktorat z archeologii, jest absolwentem Uniwersytetu Jagielońskiego i Uniwersytetu Łódzkiego; odbywał również studia w krajach skandynawskich oraz brał udział w wykopaliskach archeologicznych w Izraelu. W pracy badawczej łączy m.in. tematykę archeologiczną i historyczną z zagadnieniami biblijnymi Starego i Nowego Testamentu.

Serdecznie zapraszamy.

TEMATYKA SPOTKAŃ:

13.04.2026, godzina 17.30 – „Śladami Indiany Jones’a, czyli w poszukiwaniu Arki Przymierza”.
Zapraszamy na fascynujący wykład poświęcony jednej z największych tajemnic starożytności – Arce Przymierza. To wyjątkowe wydarzenie pozwoli odkryć historię niezwykłego artefaktu, który był nie tylko najważniejszym znakiem przymierza Boga z Izraelem, ale także widzialnym symbolem Jego obecności.

Podczas spotkania przyjrzymy się biblijnym opisom powstania Arki oraz jej roli w dziejach narodu wybranego. Wykład odsłoni również liczne teorie dotyczące jej zaginięcia – zarówno te oparte na Piśmie Świętym, jak i pochodzące z innych tradycji, w tym fascynującej tradycji etiopskiej.

Nie zabraknie także wątku wpływu Arki Przymierza na historię chrześcijaństwa. Szczególną uwagę poświęcimy legendom o jej poszukiwaniach, w które – według przekazów – zaangażowany był m.in. zakon templariuszy.

Tajemnicze losy Arki od wieków pobudzają ludzką wyobraźnię – od starożytności aż po czasy współczesne. Inspirują naukowców, pisarzy i artystów na całym świecie. Jednym z najbardziej znanych przykładów jest film Poszukiwacze zaginionej Arki w reżyserii Steven Spielberg, którego fragmenty również zostaną zaprezentowane podczas wykładu.

To niezwykła okazja, by zanurzyć się w świecie historii, tajemnicy i legend – i spróbować odpowiedzieć na pytanie, które fascynuje ludzkość od tysięcy lat: co naprawdę stało się z Arką Przymierza?

14.04.2026, godzina 17.30 – „Jerozolima w czasach Jezusa i apostołów i jej znacznie w historii świata”.
Zapraszamy na wyjątkowy wykład poświęcony Jerozolimie I wieku n.e. – jednemu z najważniejszych i najbardziej fascynujących miast w historii świata. To niezwykła podróż w czasie, która pozwoli odkryć jego znaczenie jako duchowego centrum trzech wielkich religii: judaizmu, chrześcijaństwa i islamu.

Podczas wykładu przyjrzymy się Jerozolimie jako stolicy starożytnego Izraela oraz miejscu kultu świątynnego, ukazanemu w świetle wybranych tekstów biblijnych. Uczestnicy będą mieli okazję zobaczyć, jak wyglądało to miasto w I wieku n.e. – dzięki szczegółowemu modelowi w skali 1:50 z Muzeum Izraela, który wiernie odtwarza jego dawną architekturę.

Historyczna rekonstrukcja zostanie wzbogacona opowieściami ewangelicznymi znanymi z kart Nowy Testament, które rozgrywały się zarówno w obrębie murów miasta, jak i poza nimi. Dzięki temu Jerozolima ożyje jako przestrzeń wydarzeń kluczowych dla historii chrześcijaństwa.

Wykład nie ograniczy się jednak do przeszłości – pokażemy także współczesną Jerozolima w jej wymiarze historycznym, archeologicznym, urbanistycznym i teologicznym.

Bogata oprawa wizualna, nowoczesne środki przekazu oraz osobiste doświadczenia prowadzącego – który wielokrotnie odwiedzał to miasto w ramach swojej działalności naukowej – sprawią, że będzie to inspirująca i angażująca opowieść.

To niepowtarzalna okazja, by spojrzeć na Jerozolimę z nowej perspektywy i przeżyć fascynującą podróż przez tysiące lat jej historii.

Serdecznie zapraszamy do uczestnictwa w kolejnym spotkaniu Klubu Zdrowia w Zgierzu, które odbędzie się 11 marca (środa) o godzinie 18.30 w Centrum Kultury Powiatu Zgierskiego, przy ul. Długiej 42.
WSTĘP WOLNY.

Program pt. „Zdążyć przed zawałem”, poprowadzi: Grażyna Kuczek, lekarka z wieloletnim doświadczeniem.

W ulotce znajdziemy więcej informacji.
Serdecznie zapraszamy.

Serdecznie zapraszamy do uczestnictwa w pierwszym spotkaniu Klubu Zdrowia w Zgierzu, które odbędzie się 14 stycznia (środa) o godzinie 18.30 w Centrum Kultury Powiatu Zgierskiego, przy ul. Długiej 42.
WSTĘP WOLNY.

Program pt. „Kręgosłup w stresie”, poprowadzi: Andrzej Piąstka, rehabilitant z ponad 30 letnim doświadczeniem.

W ulotce znajdziemy więcej informacji.
Serdecznie zapraszamy.

OPOWIADAMY O WYSTAWIE „PO WYSTAWIE”.

W dniach od 28 stycznia do 11 lutego 2025r. w Zgierzu odbyła się wystawa pt. „Historia piśmiennictwa i Biblii”. Program został zorganizowana przez Kościół Adwentystów Dnia Siódmego w Zgierzu i Centrum Kultury Powiatu Zgierskiego w Zgierzu przy dużym wsparciu i zaangażowaniu władz samorządowych.

Wystawę odwiedzali przedstawiciele władz samorządowych, mediów, słuchacze Uniwersytetu Trzeciego Wieku, zorganizowane grupy szkolne, rodziny, duchowni, przedstawiciele różnych wyznań oraz pojedyncze osoby.

28 stycznia odbył się wernisaż na który przybyło ponad 60 osób, był obecny również kustosz wystawy Michał Dutkowski.
W sumie w programie wzięło udział około 500 osób. Przez dwa tygodnie po wystawie oprowadzał pastor Grzegorz Korczyc.

Program spotkał się z bardzo dobrym odbiorem uczestników i współorganizatorów, którzy chcieliby zorganizować ponownie ten program w przyszłym roku.

Poniżej zamieszczamy fotorelację z tego wydarzenia oraz krótki film zrealizowany podczas programu.

(Zdjęcia: Centrum Kultury Powiatu Zgierskiego)

Serdecznie zapraszamy na wystawę „Historia piśmiennictwa i Biblii”, która będzie prezentowana w dniach 28.01 – 11.02.2025r. w Centrum Kultury Powiatu Zgierskiego w Zgierzu przy ul. Długiej 42.

Całość zbiorów pochodzi od prywatnych fundatorów, którzy dostarczają swoje faksymile i reprinty dla celów edukacyjnych. Wystawa odwiedza muzea, placówki szkolne, domy dziecka oraz domy kultury na terenie całego kraju. Projekt jest interaktywnym sposobem zapoznania zwiedzających z historią piśmiennictwa i powstania Biblii, jest opowieścią obrazującą 1500 lat historii powstania jednej tylko książki – Pisma Świętego. Kolejne 2000 lat to historia powstawania przekładów Pisma Świętego na języki narodowe. 3500 lat opowiedziane w niecałą godzinę.

30 razy zatrzymujemy się, aby przyjrzeć się słowom zapisanym na kamiennych tablicach, na skórach zwierzęcych na papirusie i pergaminach. Zobaczymy pierwszą czcionkę oraz ręcznie zapisane karty w językach, w których została spisana ta ponadczasowa lektura. Faksymile i reprinty pierwszych wydań w języku angielskim, niemieckim, polskim, po grecku po łacinie i hebrajsku.

Zwiedzanie indywidualne i z przewodnikiem jest bezpłatne. Zapraszamy zwiedzających, grupy i wycieczki szkolne pod warunkiem wcześniejszego zarezerwowania terminu telefonicznie (w CKPZ).

Zapewniamy zwiedzanie z przewodnikiem o każdej pełnej godzinie. Ostanie oprowadzanie na godzinę przez zamknięciem wystawy.

GODZINY OTWARCIA WYSTAWY PODANE SĄ NA PLAKACIE.

Serdecznie zapraszamy.

Jakie słowa mogą rozbrzmiewać z krzyża? W ciągu mrocznych godzin męki Chrystusa nie padło ich wiele. Z wysokości krzyża usłyszeć możemy siedem krótkich, ale jakże znamiennych zdań.

Tamtej nocy przed ukrzyżowaniem, w ogrodzie na wzgórzu wśród oliwnych drzew, Chrystus, modląc się w niepojętym duchowym zmaganiu, przyjął na swoje niewinne serce grzechy całego świata. Gdy został pojmany, boleśnie odczuł opuszczenie przez najbliższych uczniów. Nocą oraz o poranku wielokrotnie prowadzono Go z miejsca na miejsce, aby przesłuchiwać, fałszywie oskarżając, a wszystko wśród pozorów sprawiedliwości. Biczowano Go, szydzono z Niego i pluto w Jego twarz, wciskając na głowę koronę z ostrych cierni. Następnie pod strażą rzymskich żołnierzy zaprowadzony został niczym złoczyńca na wzgórze poza miastem, zwane Czaszką. Ludzie tłumnie szli wokół Jezusa. Niektórzy przerażeni czy zdumieni okropieństwami cierpień spadających na Syna Bożego, inni wyśmiewający i przeklinający cierpiącego. Chrystus niczym nie zasłużył sobie na takie traktowanie, ale znosił wszystko z niezwykłą cierpliwością i godnością. 

Przebaczenie 

Żołnierze rozciągnęli ciało Jezusa na drewnianym krzyżu, a w Jego ręce i nogi wbili żelazne gwoździe. Krzyż z wiszącym na nim Zbawcą stanął na skalistym wzgórzu. I wtedy Pan Jezus wypowiedział pierwsze słowa z wysokości krzyża: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”¹. To właśnie z powodu pragnienia przebaczenia grzesznikom Chrystus umierał na Golgocie. Ta modlitwa nie obejmowała jedynie tych, którzy wtedy przyczynili się do egzekucji Chrystusa, bowiem Jego śmierć spowodowana była ludzkimi grzechami. Każdy człowiek, bez względu nawet na to, ile wieków wcześniej czy później żył, czy dopiero żyć będzie na tej ziemi, zadał śmierć Zbawicielowi. Dlatego modlitwa Chrystusa o udzielenie przebaczenia także dotyczy całego świata, w tym ciebie i mnie. Przebacz im brzmi również dziś bardzo wyraźnie. Zbawiciel woła i zaprasza każdego, kto tylko pragnie wyznać z żalem swoje winy, upadki oraz wszelkie zło swego życia, by pojednał się z Bogiem, i przyjął dar Jego przebaczenia. Gdy grzechy niewymownie raniły i obciążały Jego serce, On w takiej chwili pragnął przebaczenia dla swoich oprawców. Jakże zadziwiająca jest Boża miłość.

Obok Chrystusa zawiśli na krzyżach dwaj przestępcy. Choć początkowo obaj kpili z Chrystusa, to po pewnym czasie sumienie jednego z nich zostało poruszone. Zrozumiał, że jego życie kończy się w tragiczny sposób i nie ma żadnej nadziei na przyszłe wieczne życie. W przerażeniu pojął wyraźnie, że zasłużył na taki los, bowiem szedł drogą zła i występku. Gdy uznał swój grzech przed Bogiem i ludźmi, to chociaż ciemne chmury rozpaczy zasnuły jego serce, dzięki Bożej łasce pojawił się w nim także promień nadziei. W wiszącym obok zmaltretowanym Jezusie rozpoznał Tego, który „nic złego nie uczynił”, i z głębi serca poprosił: „Jezu, pamiętaj o mnie, gdy wejdziesz do Twojego Królestwa”². Stojąc na krawędzi wiecznej zagłady błagał o Bożą litość i przebaczenie. Nie musiał czekać na odpowiedź, gdyż z ust Jezusa zaraz padły słowa przyrzeczenia: „będziesz ze Mną w raju”³. Gdy wszyscy wokół widzieli wtedy jedynie poniżenie Chrystusa, ten skruszony złoczyńca uznał w Nim Króla i Zbawiciela, a On okazał mu miłosierdzie i przebaczył grzechy. Serce tego człowieka w tej właśnie chwili zostało pojednane z Bogiem i doświadczył głębi prawdziwego pokoju oraz pocieszenia. Umierał w ufnej pewności, że któregoś dnia znajdzie się w wiecznym Bożym Królestwie. Drugie zdanie wypowiedziane przez Pana Jezusa z krzyża przypomina nam, że każdy, bez względu na to, jak zła i niegodna była jego przeszłość — czy jest teraźniejszość — gdy z wiarą wyzna swe winy Bogu, otrzyma przebaczenie i nadzieję na wieczne życie. Przecież właśnie dlatego oddał Jezus swoje życie za grzeszników.

Troska

Po raz trzeci Pan Jezus odezwał się, gdy pod krzyżem dostrzegł bliskie Mu osoby, których dalszy los nie był Mu obojętny. „Jezus, gdy zobaczył matkę i stojącego obok ucznia, którego miłował, powiedział do matki: Niewiasto, oto twój syn. Następnie powiedział do ucznia: Oto twoja matka. I od tej godziny uczeń wziął ją do siebie”⁴. Widząc swą ziemską matkę, Jezus chciał się o nią zatroszczyć. Dlatego też oddał ją pod opiekę swego ucznia, apostoła Jana, by ten zadbał o spokój ostatnich lat jej życia. Jan wziął Marię do siebie i zaopiekował się nią jak własną matką. Iluż wspomnień z dzieciństwa czy późniejszego życia Jezusa mógł wysłuchać dzięki temu Jan, iluż opowieści o ukochanym Zbawcy. 

W pierwszych trzech zdaniach, które padają z krzyża, Jezus ani razu nie myśli o sobie, lecz w takich chwilach wciąż myśli o innych. Nawet okrutny krzyż nie jest w stanie zmienić charakteru Boga, który dla ratowania grzeszników stał się człowiekiem i który niezmiennie w każdej sytuacji objawia swą miłość do ludzi.

Zbawienie

Przybliżała się chwila śmierci Jezusa i wtedy zawołał On donośnym głosem: „Eli, Eli, lema sabachthani? To znaczy: Boże mój, Boże mój, dlaczego Mnie opuściłeś?”⁵. Ciemność grzechu wypełniła serce Zbawiciela i Pan miłości, Pan prawa stał się bezprawiem, nienawiścią, stał się niegodziwością. Mimo że sam nic złego nie uczynił, przyjął na swe niewinne serce nasze bezprawie, naszą złość, naszą nienawiść i wszelkie nasze winy. Gdy cały grzech świata w swej ohydzie i obrzydliwości wypełnił jedno niewinne, nigdy niesplamione żadnym złem serce, Chrystus doświadczył najbardziej przerażającej chwili zupełnego rozdzielenia z Bogiem Ojcem. Zdecydował się na to, nie chcąc, aby ktokolwiek z ludzi takiej rozłąki z Bogiem na wieki doświadczył. Wziął ją na siebie, aby uchronić przed nią wszystkich, którzy z wiarą uznają Go za swego Zbawiciela. Wszyscy zasłużyliśmy na śmierć, na wieczne nieistnienie, ale Jezus umarł na naszym miejscu. Każdy, kto pragnie i gotowy jest oddać swe życie w posłuszeństwie Panu Bogu, może zostać uratowany na zawsze i kiedyś żyć wiecznie z Bogiem w świecie, w którym nie będzie już nigdy żadnego zła.

„Potem Jezus, wiedząc, że już się wszystko dokonało, aby się wypełniło Pismo, powiedział: Pragnę”⁶. Żołnierze podali Mu do ust gąbkę nasączoną winnym octem. To piąte zdanie z krzyża to jakże oczywista chęć ugaszenia pragnienia, gdy od kilkunastu pełnych męki godzin warg Jezusa nie zwilżył nawet łyk wody. Ale wszystko, co działo się w tych niezwykłych godzinach, było także wyrazem żarliwego pragnienia Chrystusa, aby ratować świat. Jego rozciągnięte na krzyżu ręce niezmiennie ukazują, jak bardzo pragnie On, by ludzie przyjęli Jego miłość.

Gdy zbliżała się chwila śmierci Zbawiciela, gdy serce nie wytrzymywało ciężaru grzechu, a życie kończyło się, wtedy rzekł: „Dokonało się”⁷. Cel, dla którego Pan Jezus przyszedł na ten świat — ratunek człowieka, dzięki prawdziwej miłości, niezłomności i poświęceniu się Syna Bożego został osiągnięty. Pomimo ogromnych przeszkód, na przekór szaleńczej nienawiści szatana, wbrew wszystkiemu, co mogło zniechęcać, nie bacząc na olbrzymi koszt, Chrystus zwyciężył. Jego niewinna śmierć stała się podstawą zbawienia dla żałujących za swe winy grzeszników. Pan Jezus godny jest najwyższego uwielbienia za to, ile zniósł dla nas, i za to, że z wysokości krzyża rozbrzmiały słowa zwycięstwa: Wykonało się. To słowa zapewnienia, że niebo jest otwarte dla tych, którzy przyjmą dar zbawienia, słowa triumfu nad złem i gwarancji wiecznego ratunku dla Bożych dzieci.

Zaufanie

Jeszcze jedno, siódme zdanie, wypowiedziane zostało przez Chrystusa tamtego piątkowego popołudnia na Kalwarii. „Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam Mojego ducha”⁸. Po wypowiedzeniu tych słów skonał. Całe życie Syna Człowieczego świadczyło o tym, że w pełni ufa Bogu Ojcu. Każdy dzień i każda chwila powierzone były pod opiekę i prowadzenie Ojca. Jego ziemskie życie nieustannie oddane było Najwyższemu. Umierał tak, jak żył. Nawet w chwilach największego cierpienia, jakie przeżywał, pełen był cierpliwości i wiary.

Warto wsłuchać się w siedem zdań wypowiedzianych przez Chrystusa z wysokości krzyża. Usłyszeć od Niego słowa przebaczenia i troski, zbawienia oraz zaufania. Otworzyć w ciszy serce i słuchać głosu Bożej miłości. 

Piotr Stachurski

¹ Łk 23,34. ² Łk 23,42. ³ Łk 23,43. ⁴ J 19,26-27. ⁵ Mt 27,46. ⁶ J 19,28. ⁷ J 19,30. ⁸ Łk 23,46. Wszystkie cytaty pochodzą z Biblii ekumenicznej.

Artykuł pochodzi ze strony: www.znakiczasu.pl [GK]

Zapraszamy do obejrzenia kolejnej serii wykładów Davida Asscherick’a pt. „Pięć dobrych powodów”.

Program „PIĘĆ DOBRYCH POWODÓW”  adresowany jest do osób pragnących poznać Boga, szukających sensu życia, rozmyślających nad przyszłością ludzkości i próbujących zrozumieć jaka jest rola Boga w naszym życiu.

Dostępne wykłady znajdują się pod tym linkiem

Biblia to księga szczególna pod każdym względem. Imponuje ilością wydrukowanych i sprzedanych egzemplarzy, pozostawiając inne pozycje daleko w tyle i pomimo upływu czasu nadal cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Historia Biblii jest niezwykła i warta omówienia w odrębnym artykule.

Pismo Święte porusza wiele zagadnień. To księga historyczna, prorocza, źródło wiary i jednocześnie księga poruszająca wiele zagadnień, w tym medycznych. Biblia a medycyna? A jednak.

Poniżej prezentujemy wypowiedź lekarza, dla którego Biblia jest księgą szczególną, a dla Ciebie?

C. Raimer Smith napisał w książce The Physician Examines the Bible (Lekarz bada Biblię): „Zdumiewa mnie, że Biblia jest tak dokładna z medycznego punktu widzenia. (…) Opisane sposoby leczenia wrzodów, ran itd. są zgodne z dzisiejszymi zasadami. (…) Wiele ludzi wciąż jeszcze hołduje rozmaitym przesądom, na przykład że noszony w kieszeni kasztan chroni przed reumatyzmem, że kto dotknie ropuchy, ten dostanie brodawek, a noszenie czerwonej flaneli owiniętej wokół szyi leczy ból gardła, że woreczek z asafetydą zabezpiecza przed chorobami, a każdą chorobę dziecka wywołują pasożyty itd. Niczego takiego nie ma w Biblii. Już samo to daje do myślenia i stanowi dla mnie kolejny dowód boskiego pochodzenia tej księgi”.

Przeciętny Amerykanin zjada w ciągu swojego życia 21 krów, 14 owiec, 12 świń, 900 kurczaków oraz ponad 300 kg zwierząt wodnych i ptactwa. I mało się rusza. Polak wcale nie jest lepszy.

Ustosunkowując się do odkryć naukowych, Amerykańskie Towarzystwo Rakowe ogłosiło następujące zalecenia, których przestrzeganie znacząco obniżało ryzyko zachorowania na nowotwór: dieta bogata w owoce, warzywa i produkty pełnoziarniste, a z drugiej strony pozbawiona pokarmów wysokotłuszczowych pochodzenia zwierzęcego oraz odpowiedni program ćwiczeń fizycznych i utrzymywania prawidłowej masy ciała. Zalecano także całkowite odstawienie alkoholu lub ograniczenie jego spożycia. Nie mówiąc o tytoniu.

Mięso a rak

Po opublikowaniu w 2015 roku raportu Międzynarodowej Agencji Badania Raka, która w wyniku analizy 800 badań prowadzonych przez dwie ostatnie dekady wskazała na związek spożywania czerwonego mięsa i wędlin z występowaniem nowotworów, Światowa Organizacja Zdrowia zaleciła ich ograniczenie w diecie. Spożywania wędlin nie poleca się w ogóle.

Oto kilka tylko przykładów dotyczących spożywania mięsa. Badanie 35 tys. kobiet ujawniło, że te z nich, których dieta obfitowała w tłuszcze pochodzenia zwierzęcego, w szczególności z hamburgerów, miały dwukrotnie zwiększone ryzyko rozwinięcia nowotworu węzłów chłonnych. Norwescy mężczyźni jedzący wysoko przetworzone mięso znacząco częściej zapadali na nowotwór jelita grubego. Prowadzone przez 14 lat wśród Szwedów płci męskiej badania dowiodły związku między spożywaniem mięsa, szczególnie wołowiny i jagnięciny, a częstszym występowaniem raka jelita grubego. Sześcioletni program badawczy Harvardu, obejmujący 90 tys. kobiet, wykazał, że żadna ilość czerwonego mięsa nie jest bezpieczna, jeśli chodzi o raka jelita grubego. Kobiety, których główny posiłek w ciągu dnia składał się z mięsa (wołowiny, wieprzowiny lub jagnięciny), były 250-krotnie bardziej narażone na nowotwór jelita grubego niż te kobiety, które jadły mięso rzadziej niż raz w miesiącu. Wykryto również współzależność między agresywnością raka jajnika a ilością zjadanego mięsa lub jaj.

W 1991 roku grupa naukowców opublikowała w „American Journal of Epidemiology”raport na temat pewnego rodzaju żywności, której spożywanie dwa razy dziennie zmniejszało ryzyko raka płuc o 14 proc.Jaka to grupa pokarmów? Owoce. W przypadku innego rodzaju żywności wykazano zmniejszenie zapadalności na raka gruczołu krokowego o 40 proc. oraz na raka trzustki o 50 proc. Chodzi o warzywa strączkowe, pomidory i suszone owoce.

W roku 1992 dowody na dobroczynny wpływ diety roślinnej stały się tak mocne, że czasopismo „Nutrition and Cancer” oznajmiło, że ludzi jedzących dużo warzyw i owoców dotyka dwukrotnie mniejsze ryzyko zachorowania na raka niż tych, u których spożycie owoców i warzyw jest niskie.

Ruch leczy

Ruch, ćwiczenia fizyczne zmniejszają ryzyko raka. Dowiodły tego badania, które oceniały zależność między rakiem piersi a wysiłkiem fizycznym. Jedno z badań wykazało, że nawet 12-letnie dziew­czynki, które ćwiczyły fizycznie, miały mniejsze ryzyko zachorowania na raka piersi w przyszłości niż te, które nie ćwiczyły.

Badania, które objęły ponad 17 tys. absolwentów Harvardu, ujawniły, że te osoby, które w młodości i wieku średnim miały nadwagę, wykazywały większe ryzyko zachorowania na raka jelita grubego — z wyjątkiem tych, które były aktywne fizycznie. Stwierdzono również, że mniejsze ryzyko zachorowania na ra­ka płuc w grupie palaczy papierosów dotyczy osób o największym poziomie ak­tywności. Naukowcy doszli do wniosku, że aktywność fizyczna znacznie zwięk­sza odporność organizmu.

W badaniu, które objęło około 86 tys. pielęgniarek, wykazano, że regularny wysiłek fizyczny zmniejsza ryzyko raka jelita grubego prawie o połowę. Im dłuż­szy czas spędzony w pozycji siedzącej, tym wyższe ryzyko raka jelita grubego i odbytnicy.

Gwóźdź do trumny

Palacze są na przegranej pozycji. Zmiana diety i ruch nie uczynią w ich życiu cudu, jeśli wciąż będą się zaciągać dymkiem. Przed nimi więc dodatkowa bitwa: pokonanie nałogu. Medyczne skutki palenia tytoniu są pierw­szoplanowym problemem zdrowotnym Stanów Zjednoczonych, zbierając żniwo ponad 450 tys. zgonów rocznie. Wynika z tego, że tylko w USA miesięcznie gaśnie ponad 37 tys. istnień ludzkich, 1230 dziennie, 51 w ciągu każdej godziny i prawie jedno co minutę.

Choć naj­powszechniejszym rakiem wywołanym paleniem jest rak płuc, nie można zapominać, że istnieje również rak wargi, jamy ustnej, gardła, krtani, przełyku, żołądka, wątroby, trzustki, jelita grubego i pęcherza. Istnieje ryzyko choroby serca i udaru mózgu. Ryzyko zakrzepowo-zarostowego zapalenia naczyń (choroba Buergera) zwiększa się dziesięciokrotnie w przypad­ku palaczy, a prawdopodobieństwo pęknięcia tętniaka aorty brzusznej wzrasta od dwóch do pięciu razy.

Uzdrawiające relacje

W swojej książce „Love and Survival” dr Dean Ornish, znany z sukcesów w leczeniu chorób serca, pisze o potężnym wpływie miłości i bliskości na proces leczenia: „Nie znajduję w medycynie innego czynnika leczniczego, który miał­by większy wpływ na jakość życia, rzadsze występowanie chorób i przedwczesnej śmierci z jakiejkolwiek przyczyny, niż miłość, która przewyższa pod tym względem wpływ diety, niepalenia papierosów, ćwiczeń fizycznych, predyspozycji genetycznych, leków i chirurgii”. Dalej mówi o tym, że osamotnienie i izolacja zwiększają prawdopodobieństwo podjęcia przez nas szkodliwych działań, takich jak palenie papierosów i nadmierne jedzenie; podwyższają także ryzyko przed­wczesnej śmierci i rozwinięcia się pewnych chorób.

Przeprowadzono wiele takich badań. Na przykład w wyniku badań prowadzonych na Uniwersytecie Kalifornijskim w mieście Irvine stwierdzono, że samotność i brak emocjonalnego wsparcia mogą spowodować trzykrotny wzrost ryzyka rozwinięcia się choroby serca, podczas gdy obecność i emocjonalna pomoc chociaż jednej osoby wystarcza, żeby to ryzy­ko zredukować! Na Uniwersytecie Yale przebadano 119 mężczyzn i 40 kobiet po angiografii wieńcowej. Okazało się, że ci, którzy czuli się kochani, mieli mniej złogów w naczyniach niż ci, którzy czuli się niekochani. Badacze podkreślili, że efekt był niezależny od diety, poziomu cholesterolu, predyspozycji genetycznych i aktywności fizycznej. Z kolei w badaniach przeprowadzonych na Uniwersytecie Harvarda wzięto pod uwagę grupę 126 tysięcy studentów. Zadano im pytanie: jaki jest twój stosunek do rodziców? Badani mieli zaznaczyć jedną z czterech odpowiedzi: bardzo bliski; ciepły i przyjacielski; tolerancyjny; chłodny i napięty. Po 35 latach zebrano całą dokumentację medyczną tych studentów i dokonano analizy. Wniosek naukowców brzmiał: im bliższy był w młodości związek z rodzicami, tym mniej chorób zdiagnozowano u badanych.

W walce z każdą chorobą, włączając w to raka, bliskie i ciepłe relacje z ludźmi, silne wsparcie najbliższych oraz optymistyczne nastawienie działają jak środki odpornościowe.

Do podobnych wniosków doszła autorka książki „Efekt wioski” — psycholog Susan Pinker. Badając sekret dożywania późnego wieku w pełnym zdrowiu, stwierdziła, że tkwi on w więziach społecznych. Znaczenie bliskości między ludźmi i jej wpływ na zdrowie podkreśliły też badania Julianne Holt-Lunstad, która razem ze współpracownikami przyjrzała się związkowi relacji i umieralności 309 tys. osób, co zajęło 7,5 roku. Badania pokazały, że osoby utrzymujące różnorodne relacje miały większe szanse na długie życie niż te, które znacząco zredukowały wagę, rzuciły palenie czy oddychały czystym powietrzem.

Katarzyna Lewkowicz-Siejka

Artykuł pochodzi ze strony internetowej miesięcznika „Znaki Czasu”